απουσια

Δεν ειναι η απουσια σου
που με κανει και αντιδρω αποτομα, βιαια.
Δεν ειναι η απωλεια σου.
Να, μονο που ειναι,
εκεινο το φιλι σου στην τελευταια μας συναντηση.
Κι'εκεινα τα λογια που μου'χες πει,
"εγω θα σ'αγαπω παντα"
Και γινομαι αποτομος και βιαιος
και ξεσπω στον αερα
σε κτυπηματα και υβρεις
προκαλοντας τους θεους σε μαχη.
Φωτια μαζι και θανατος,
τωρα,
που εβαλαν στο στομα σου εκεινο
το τελευταιο σου ψεμα.
Το παντα δεν κρατησε πολυ
κι'εγω δεν αντεξα πολυ.
Φταιει η απουσια σου
και η απωλεια σου.